ஒற்றை மனிதனாய்...

சிறு தூறலில் இருந்து,,

விலகி சென்று விட்டேன்..

நானாகவோ,,

இல்லை எதுவோ,,

என்னை அகற்றி விட்டது,,

அங்கிருந்து..

**
கொடியதொரு, வெற்று ,,

வனாந்திரத்தில்,,

தகிக்கும் சூரிய கதிர்களின்,,

சித்திரவதையை,,

உள்வாங்கி கொண்டே,,

சர்ப்பங்கள் நர்த்தனமாட,,

ஒற்றை மனிதனாய்,,

தூர தெரியும்,,

பசுமை பள்ளத்தாக்கை,,

பார்த்தபடி ,,

நின்றுகொண்டிருக்கிறேன்,,

முன் செல்ல வழியின்றி..